Heb de afgelopen week Het volmaakte rood gelezen van Amy Butler Greenfield. Een boek met als ondertitel: macht, spionage en de zoektocht naar de kleur van de passie. Het is de kleurrijke geschiedenis van cochenille. Een rode verfstof waarvan de Azteken de formule bezaten en die karmozijn oplevert. Na de verovering door de conquistadores gaf het de Spanjaarden een fortuinlijke monopolie op de wereldmarkt. Piraten, ontdekkingsreizigers, alchemisten en spionnen stortten zich op de jacht op cochenille, die meer dan drie eeuwen duurde en die eindigde door de uitvinding van de microscoop en de ondernemingszin van een Nederlander. Lees meer »

Een vriend van me reist elke herfst af naar de bossen van de wereld omdat hij zoekt naar een speciale rode kleur van de bomen. Hij heeft het er nu al 20 jaar over. En waarschijnlijk langer. Maar ik ken hem maar 20 jaar.

In ieder geval las ik dat de Scharlaken eik genoemd is naar het mooie rood dat hij heeft in de herfst. En dat deze boom ook bekend staat als de Amerikaanse eik.

De foto is van de Fa C. Esveld uit Boskoop.

Het woord karmozijn is vol belofte. Een paar jaar geleden probeerde ik uit te zoeken wat de kleur karmozijn is. En of dit hetzelfde is als karmijn. Woorden zijn echter nooit simpel en voeren je soms langs vreemde verhalen. Op zoek naar de juiste kleur kwam ik uit in Zuid-Amerika, Lanzarote, de Griekse oudheid, de mantel van Jezus, Hernán Cortés, slakken, luizen en Griekse eiken. Ik kwam uit bij schilders en verfmakers, winterappels, bij handelaren in grondstoffen. Ik heb gezocht in lijsten met e-nummers, ik heb er campari om gedronken. Ik heb artikeltjes geschreven voor opname in een encyclopedie. Dat waren onderstaande artikelen. Ze zijn ook echt niet grondig genoeg voor een encyclopedie en ik wist wel hoe de klok luidde maar niet waar de klepel hing: Lees meer »