Bestaat typofilie? De liefde voor de letter, de spiegel van een blad? Het woord zal wel niet bestaan maar het gevoel is bekend. Ooit vond ik de kelders van de Universiteit van Amsterdam een genummerd boek van de Nederlandse typograaf Jan van Krimpen en ergens in de tijd moet ik dit boek kwijtgeraakt zijn. Waarschijnlijk heb ik het verpatst in De Slegte. Ik had het opgegeven ooit iets van typografie te begrijpen.

Maar een lettertype bepaalt soms het gezicht van een boek. Ik moet denken aan de ernstige letters van het boek Karakter van Bordewijk, aan Tempel en Kruis van Marsman en aan Vormen van Martinus Nijhoff. De vrolijke en open letters van de boeken van Willem Elsschot met hun lange staarten en hoge stokletters. De smeuïge letters van Terug naar Oegstgeest van Jan Wolkers, in regels over de breedte opgevuld met wit zodat zich mooie blokken tekst vormen. De typograaf Jan Vermeulen gebruikt in dit boek de grootste komma die ik ooit gezien heb. Een megakomma!

Lees meer »

Prijsvragen zijn leuk vermaak. Ze prikkelen de geest en appeleren aan de drang om je te bewijzen. Nu werd ik door een trouwe lezer een tijdje geleden geattendeerd op een fout in de Nationale Cultuurtest van de KRO. Bij een vraag over Lucebert stond een foto van Boudewijn de Groot. Of dit niet grappig was voor in mijn blog die tenslotte handelt over tal van trivia’s. Ik wilde niet meteen op elke slak zout leggen en heb het er bij gelaten.

Maar het kan erger.

Lees meer »