Vreemd genoeg zei Venetië me niet zoveel. De stad had zijn bloeitijd op een moment de Nederland nog niet eens bestond. Toen ik dus voor enige dagen naar Venetië ging had ik geen idee hoe ik de stad zou beleven maar het was prachtig. De rust van een autovrije stad, het water, de romantische sfeer en het gevoel in een andere tijd terechtgekomen te zijn. Maar ook nu ik dit schrijf zegt Venetië me nog niet zoveel. Ik heb gezocht naar verbanden, naar namen, naar gebeurtenissen. Namen als Marco Polo, Monteverdi, Vivaldi, Titiaan en Casanova. Het is me maar gedeeltelijk gelukt maar dat kan ook komen omdat mijn Grand Tour voltooid is.

Lees meer »

Aan het einde van het jaar lees je de voornemens nog eens een keer na. Een ervan stipte ik kort aan op de dertiendag van dit jaar: Chateaubriand. Zijn naam klinkt zo beloftevol als een goede rode wijn. Ik zag een buste van Chateaubriand met afgehakte neus op de Pincio in Rome en ik wilde eens uitzoeken waarom deze naam me interesseerde.

Nu blijkt hij heel mooi aan te sluiten bij een tweetal thema’s die me bezig houden (of zouden moeten bezighouden). De een is romantiek, de ander vlees. Lees meer »

Sommige gebieden op de wereld hebben een wat vage status. Zijn ze zelfstandig, autonoom, betwist of hebben ze een status aparte. Wie is er staatshoofd van Vaticaanstad, de Faeröer, Groenland, Åland of Aruba? Hebben ze een volkslied, vlag, postzegel en paspoort? Betaalden ze vroeger in de enclave Baarle-Hertog met Belgische Franken en wat is er gebeurd met het landje Neutraal Moresnet waarmee Nederland tot 1919 een vierlandenpunt vormde. Lees meer »

Dat is een spreekwoord dat aangeeft dat iemand ergens geweest is zonder het belangrijkste te zien. Nu was ik in Rome en heb er ontzettend veel gezien. Ik was overweldigd door deze stad. Rome heeft niet de schoonheid van Florence maar wordt gekenmerkt door eeuwen en eeuwen van macht. De Romeinen, de pauzen, de keizers, de koningen. Het centrum van een wereldrijk, het hart van het Westerse christendom en de hoofdstad van een land. En wat valt er zoal te zien? Lees meer »

In het artikel over alpenpassen schreef ik al over de Grote Sint-Bernhardpas. Dat deze niets te verwarren is met de San Bernardino en dat Napoleon en Karel de Grote deze pas gebruikten om Italië binnen te vallen. Napoleon om de Habsburgse Oostenrijkers te verdrijven en Karel de Grote om met de Longobarden te vechten. Afgelopen zomer heb ik de pas genomen toen ik van Turijn richting Noorden ging. Lees meer »

Een tijd terug heb ik geprobeerd bij de bron van de rivier de Amstel te komen. Deze merkwaardige rivier die niet uitmondt maar zich oplost in een stelsel van grachten zal toch zeker wel ergens ontspringen dacht ik toen. Ik ben dus gewoon maar gaan rijden. Amsterdam uit, langs Amstelveen, Nes aan de Amstel, Ouderkerk aan de Amstel, Uithoorn, Amstelhoek … Daarna wordt het gebied steeds mooier en de loop van de gekanaliseerde rivier steeds vager. Ik heb gewoon maar opgegeven een bron te vinden voor deze rivier. Lees meer »

Gastschrijven op Peters Pagina:

Net was het er, nu is het weg. Dat is een zin die voor mij past bij het goddelijke. Het kan een beeld zijn of juist de verbinding tussen ogenschijnlijk onverbonden gegevens of momenten. De compositie van een reeks van triviale feiten schept een korte blik op de schoonheid van het complexe verband waarin wij leven. Gewone woorden, beroemde merken, verheven familie’s, vergeten automerken, vervallen gebouwen, etc. Het besef tijdelijk deel uit te maken van een dergelijk verband geeft me een zinvol gevoel, geeft me zin. Maar genoeg over mezelf. Lees meer »

Tegenwoordig is de stad Firenze in Italië beter bekend als Florence. Hoofdstad van Toscane, het oeroude land van de Etrusken. De stad werd gesticht door de Romeinen en bekend onder het gezag van de bankiersfamilie de Medici. Toen de Medici in 1737 uitstierven namen de onvermijdelijke Habsburgers het over tot 1859, alleen onderbroken door de andere onvermijdelijke Bonapartes. De stad waar onze Gulden Florijn (fl.) ontstond. Lees meer »

De grote trek naar het Zonnige Zuiden is weer begonnen en als je met de auto naar Italië wil moet je ergens de Alpen over. Normaal rijden de meeste mensen met een routeplan en maken ze zich nergens zorgen over. Door de perikelen rond de Gotthard-tunnel werd het opeens een actuele vraag: welke wegen leiden naar Italië? Lees meer »

(onmogelijke titel)

Een lekker bakje koffie is een onderwerp waar menig Nederlander het nodige over weet te vertellen. De een zweert bij filterkoffie, de ander bij espresso. Zelf zet ik mijn koffie thuis met een percolator. Het woord percolator kende ik tot deze week niet, ik kwam het toevallig tegen in het nieuwe boek van Nicci French. De percolator is een klein kannetje. Hiernaast zie je deze kannetjes. Ik heb mijn percolators ooit in een Italiaanse supermarkt gekocht en de kleine is voor twee kopjes en de grote voor zes kopjes. Het gebruik is eenvoudig. Je doet water in de onderste helft en koffie in een reservoir. Dan draai je hem dicht en brengt het aan de kook. Het water wordt door de koffie geperst en klaar is kees. Lees meer »