Waar heb ik de interesse aan Goethe overgehouden? Ik heb geen van zijn boeken ooit uitgelezen, ken hem eigenlijk voornamelijk van de overlevering en als de schrijver van de Werther en Faust. Van de SMS-lange citaten zoals In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister. Maar direct of indirect kom je zijn naam natuurlijk heel vaak tegen. En dus ging ik naar Frankfurt am Main om te zien of Goethe nog leeft.

Nu de herfst alweer nadert wil ik nog even vertellen waar ik allemaal was op vakantie. In het kielzog van die vakantie zullen nog wel de nodige verhalen volgen over wat ik allemaal heb meegemaakt. Het was een omzwerving van twee weken. Eerst twee dagen Frankfurt am Main, toen Heidelberg en daarna naar Schernelz Zwitserland. Daar ben ik met mijn familie een aantal dagen gebleven. Gelezen, gezwommen en gelopen. Totdat we het na een drietal dagen alweer op de heupen kregen en we naar het hoogste treinstation van Europa zijn gegaan. Die op de Jungfraujoch, op 3400 meter hoogte.

Tot voor heel kort hadden die twee helemaal niets met elkaar te maken. Jacques Brel, de beste chansonier aller tijden en een bank die de Davis cup en de Franse open tenniskampioenschappen sponsort. Maar wat hebben deze twee dan wel gemeen?

Naast al het gebarbecue ben ik de laatste weken ook in een aantal Amsterdamse gelegenheden geweest die de moeite waard waren. Daarvan is café Amsterdam wellicht de minst bijzondere. De locactie is heel bijzonder maar de bediening langzaam en onpersoonlijk. Jammer. De Tuin, De Goudfazant, Vertigo, De Vrije Vork en Het Arendsnest hadden echter veel meer te bieden.

Vorig jaar schreef ik al een item met de grappige bedoelde schrijffout: Aalbes, het saaiste besje van ze allemaal. Hier zie je de oogst van 2007 met een heel kleine en vreemde kostganger: de Escargot.

Afgelopen donderdag was ik in de voormalige directiekamer van Philips in de Rembrandttoren. Helaas was het was heiig maar het zicht was toch wel heel indrukwekkend. Wat me opviel aan de toren was dat de Film Off-screen er niet opgenomen is en het wat troosteloze classicisme ervan. Het is ook van binnen een kleurloos en grijs gebouw maar het uitzicht is fenominaal. Een van de aanwezige sprekers was Jort Kelder, een fascinerende man, die in de Board Room niet alleen even Cor Boonstra en Bram Moszkowicz ter sprake bracht maar ook even summier aanstipte dat de Rembrandttoren in het bezit is van de schoonvader van Willem Holleeder.

Zaterdag was ik in Zaltbommel en we hebben de gelegenheid aangegrepen om eens naar Woudrichem te gaan in het Land van Heusden en Altena. Ik had echt geen idee waar dit zou liggen en ik was dus aangenaamd verrast toen aan de overkant van de rivier Slot Loevestein bleek te liggen.

Gebruikt Philips nog het oude logo? Het cirkelembleem met de golflijnen en sterren. Op de producten lijkt het verdwenen te zijn maar op het hoofdkantoor in Amsterdam prijkt het metershoog op de gevel. Op de producten van Philips staat de firmanaam alleen met de naam in het kenmerkende lettertype. En terzijde: de familie Philips is verre familie van Karl Marx en de aangetrouwde directeur Frans Otten gaf zijn naam aan een stadion in Amsterdam.

Laatst zag op een wandeling een adembenemend spektakel. Duizenden rupsen die meerdere bomen volkomen kaalgevreten hadden en ingepakt in een spinsel. Dit blijkt het kunstzinnige werk van de spinselmot te zijn. Het is een jaarlijks terugkerend verschijnsel waar vooral bepaalde bomen last van hebben. De motten deden me ook afvragen wat het verschil is tussen een mot en een vlinder.

Voor het eerst sinds 1994 was ik terug in Dornach, Zwitserland. Op die plek, dicht bij Basel, heb ik voor het eerst mijn vrouw ontmoet. Op een heuvel ligt een groot betonnen theater. Merkwaardige, ronde vormen. Het gebouw genaamd het Goetheanum is ontworpen door Rudolf Steiner, de stichter van de Antroposofie. En elk jaar wordt daar in het Goetheanum het eerste en tweede deel van Goethe’s Faust opgevoerd.

 Wie was Faust?