Omdat de olie ooit op zal raken wordt biobrandstof gezien als een optie en dus vroeg ik me af: hoeveel land heb je nodig om je auto een jaar te rijden. Ik kende het verhaaltje over rijden op plantaardige olie alleen uit mijn brommerjeugd. Er werd beweerd dat je je brommer kon laten rijden op slaolie. Kwestie van het mengen met benzine. Ik geloofde dat eigenlijk niet en de slaolie was er trouwens ook veel te duur voor. Toen las ik in De Pers een verhaal over een man die slaolie tankte bij de Lidl.

Afgelopen maandag heb ik dan voor het eerst van mijn leven een rally gereden. De TomTom filerally. De bedoeling ervan was om met een klassieke auto zoveel mogelijk het drukke fileverkeer van de maandagochtend te vermijden en zo snel mogelijk langs vier stempelposten te rijden. Dus om zes uur waren we al met onze eeuwenoude klassieker aan de start op het circuit van Zandvoort. Rallystickers op de wagen, opwarmen en daarna eerst een rondje over het circuit. Wat voor een klassieke wagen het was?

De laatste weken waren ietwat diffuus en ik ben met mijn blog overgegaan naar een nieuwe hosting aanbieder. Dat heeft gezorgd voor een lang en zwaar kielzog. Heerlijk gegeten bij Presto, beroerd gegeten in De Waag en nog eens terug gegaan naar Restaurant De Vries. Een heerlijk dag doorgebracht in het paviljoen bij het Twiske, pannenkoeken gegeten in het Amsterdamse Bos en nog veel meer. Om het Kielzog wat te verlichten en een aantal van mij thema’s nog eens te belichten heb ik een fotogalerij gemaakt.

Een bedrijf dat concureert met Boeing maar ook met Bertelsmann? Een Frans staatsbedrijf dat eigenaar is van Quote en Santé? Een bedrijf dat raketten bouwt, de Renault Espace bedacht en een van de leukste woordenboeken uitgeeft? Dat familiebedrijf heet Lagardère, vroeger bekend als Matra.

Misschien wel een van Volvo’s mooiste: de Volvo 1800 ES. Het is de Estate Sportswagon uit de 1800 serie. Zeg maar een kruising tussen een sportwagen en een station wagon. Ik kreeg toevallig een aantal foto’s opgestuurd en kon het niet laten ze hier te plaatsen. En de enige trivia die ik kan melden over deze wagen is dat Simon Templar in The Saint er zo een reed (een P1800). Een witte met kenteken ST1. En natuurlijk dat de volledig glazen achterkant ook gebruikt werd in de Volvo 480 en de nieuwe Volvo C30.

Tot voor heel kort hadden die twee helemaal niets met elkaar te maken. Jacques Brel, de beste chansonier aller tijden en een bank die de Davis cup en de Franse open tenniskampioenschappen sponsort. Maar wat hebben deze twee dan wel gemeen?

Afgelopen donderdag was ik in de voormalige directiekamer van Philips in de Rembrandttoren. Helaas was het was heiig maar het zicht was toch wel heel indrukwekkend. Wat me opviel aan de toren was dat de Film Off-screen er niet opgenomen is en het wat troosteloze classicisme ervan. Het is ook van binnen een kleurloos en grijs gebouw maar het uitzicht is fenominaal. Een van de aanwezige sprekers was Jort Kelder, een fascinerende man, die in de Board Room niet alleen even Cor Boonstra en Bram Moszkowicz ter sprake bracht maar ook even summier aanstipte dat de Rembrandttoren in het bezit is van de schoonvader van Willem Holleeder.

Ik was er nog nooit geweest. De Omval Amsterdam: Ingeklemd tussen weespertrekvaart en Amstel, doorsneden door de ringweg van Amsterdam herbergt dit gebied een uiteenlopend palet aan bestemmingen. Van Lost Boys tot Hells Angels. Op de fiets was dit toch wel een klein avontuur en toen de dag erna de drukkerij van PCM beschoten werd met een mortier was ik op een of andere manier niet verbaasd.

Toen het mijn ouders steeds meer voor de wind ging was een lelijke eend eigenlijk niet goed genoeg meer en kwam er eindelijk luxe en status op de oprit: een Citroën Dyane. Genoemd naar de godin van de jacht lijkt deze auto in de verste verte niet meer op de lelijke eend. Geïntegreerde koplampen, luxe dashboard, chromen wieldoppen, stijlvolle klinken, schuiframen en meer. En de auto heeft een vijfde deur.

De afgelopen weken was ik bezig. Geen trivia, geen weetjes en ook geen gebeurtenissen. Dus ga ik nu in beeld en tekst wat jeugdsentiment opdissen. De droom van elke zestienjarige jongeman. Zeker de droom van een jongeman die 15 kilometer van zijn middelbare school woont: een brommer. Of mobilette zoals ze bij ons genoemd werden (ik vraag me af of dit een bestaand woord is in de Nederlandse taal. De elektronische Dikke van Dale stopt met zoeken bij het woord mobile vulgus, het wispelturige volk).