Onlangs was ik enige dagen in Berlijn, de oude nieuwe hoofdstad van Duitsland. En ik merkte dat als mensen me vroegen hoe Berlijn was dat ik echt geen antwoord kon verzinnen. Thuisgekomen bleken ook alle foto’s van een verregend Berlijn min of meer mislukt. Het toestel had lamplicht verwacht en zich daar op ingesteld. Alle foto’s waren vrij kleurloos, tot op het grijze af. Zomer 2007.

Maar er moet toch meer te melden zijn over deze stad aan de oevers van de Spree?

Christopher Street Day
Als ze zon even schijnt en als dan ook nog de homo’s paraderen voor de Christopher Street Day is Berlijn dan niet een vrolijke stad? Heel even dan:

De naam Christoffer heeft trouwens niet veel te maken met Christoffel, de Christusdrager. Christoffer Street is een straat in Greenwich Village, New York. De straat was in de jaren zeventig het hart van de homogemeenschap. Op 28 juni 1969 braken er in de Christopher Street rellen uit na politiegeweld. De rellen duurden dagen en symboliseren het begin van een zelfbewustzijn van de homobeweging.

Een omstreden monument, het Holocaust-Mahnmal
Een uit 2711 betonblokken bestaand monument is niet geheel onomstreden. Ik heb er niet echt een mening over behalve het afgezaagde Over smaak valt te twisten.

En dan het Oosten
Van het oosten werd ik minstens zo vrolijk. Toen ik boven in het restaurant van de televisietoren aan de Alexanderplatz was brak zowaar nog even de zon door:

Het Olympiastadion
Op weg naar Potsdam zijn we nog even naar het Olympiastadion wezen kijken. Dit stadion werd gebouwd voor de Olympische Spelen van 1936. De Spelen waarop Jesse Owens 4 keer goud won. De Spelen die verfilmd werden door Leni Riefensthal (Olympia 1936).

Potsdam
We zijn ook nog even naar de hoofdstad van Brandenburg geweest. Potsdam. We hadden er een leuke tijd en toch werd ik er niet echt vrolijk van. De Hollandse wijk, slot Sanssoucie en Postdam zelf. Het had iets troosteloos, dit oude Pruisen. Hier heerste de tucht, de Rede, de Verlichting. Hier was Voltaire geliefd. Niet echt mijn ding. En zelfs de nuchtere Hollanders die hier ooit verbleven konden niet echt aarden:

Tussen 1734 en 1742 haalde koning Frederik Willem I, bijgenaamd de soldatenkoning, Nederlandse werklieden naar Potsdam die daar een wijk aanlegden in Nederlandse stijl; de wijk wordt Holländisches Viertel (Hollands Kwartier) genoemd. In tegenstelling tot de wens van de opdrachtgever, bleef de vorming van een Nederlandse kolonie uit. Hongaarse arbeiders trokken vaak na leegstand in de huizen. De wijk bestaat nog steeds en is een toeristische trekpleister.

Bionade
Je kan ik Potsdam, net als in Berlijn, lekker eten voor een redelijke prijs. En de mensen zijn vriendelijk! Ze schenken er onder andere Bionade (Holunder, Ingwer-Orange, Litschi, Kräuter). Een limonade die een omzet haalt van tientallen miljoenen flessen.

Conferentie van Potsdam
Had ik geweten dat in de Cecilienhof de Conferentie van Postdam had plaatsgevonden dan was ik ook zeker daar nog even gaan kijken. In Juli 1945 hebben Stalin, Churchill (later Attlee) en Truman hier een boompje opgezet hoe het nu verder moest met de wereld.

Humor
En humor en taalgevoel kan ze ook niet ontzegt worden die Berlijners: Unberechtigt parkende Fahrzeuge werden kostenpfichtig abgesleppt