Rembrandthuis en de dubbele Margaretha in Mechelen
11 februari 2007
Afgelopen week was ik met mijn dochter in het Rembrandthuis aan de Sint Antonie breestraat in Amsterdam. Dat huis is een heel leuke ervaring en voor het eerst van mijn leven heb ik cochenille gezien bij de demonstratie verfmaken. Ook vertelde een zeer kundige gids over de verschillende technieken van het etsen en werd de drukpers in werking gezet. De ets van De Windmolen mocht mijn dochter meenemen en ze bezig nu dus een bijna echte Rembrandt. Het enige echte schilderij van Rembrandt dat er was bleek bij toeval het schilderij te zijn van Minerva. Bij het Rembrandthuis hebben ze tal van prachtige etsen van Rembrandt en ook voor de kinderen is het leuk.
Dubbele Margaretha in Mechelen
Voor mijn werk moest in Mechelen zijn en we hadden nog even tijd om de stad in te gaan. Ik had gelezen dat midden in Mechelen een standbeeld staat van Margaretha van Oostenrijk en ik was er vanuit gegaan dat Margaretha van Oostenrijk dezelfde was als Margaretha van Parma. Wat blijkt nu? Er waren twee Margaretha’s van Oostenrijk:
Margaretha van Oostenrijk (1480-1530), Regent over de Nederlanden, dochter van Maximiliaan I, keizer van het Heilige Romeinse Rijk en getrouwd met Juan, kroonprins van Aragon en Castillie (zoon van Ferdinand en Isabella) en later getrouwd met Philibert II, hertog van Savoye. Ze was de tante van Keizer Karel de vijfde en verzorgde ook een groot gedeelte van zijn opvoeding.
Margaretha van Oostenrijk (1522-1583), Regent over de Nederlanden, buitenechtelijke dochter van keizer Karel de Vijfde, getrouwd geweest met Alessandro de’ Medici en later met Ottavio Farnese. Ook bekende als Margaretha van Parma.
Het standbeeld en het paleis hebben betrekking op de eerste Margaretha en daarom heet het paleisje ook wel het Hof van Savoye.
22 april 2007 op 12:36
Weet je wie indirect ook uit Mechelen stamde?
Ludwig van Beethoven was de zoon van de Rijnlandse zanger Johann van Beethoven en zijn echtgenote Magdelena Keverich. Zijn grootvader, Lodewijk van Beethoven, kwam uit Mechelen en vestigde zich later in Bonn. Deze afkomst verklaart het Nederlandse voorvoegsel van in zijn naam.
6 september 2007 op 21:53
[…] Meer thema’s voor het nieuwe jaar Dus heb ik maar een lijst gemaakt van andere thema’s en verhalen voor de komende maanden: Korea, Hangul, Wolkers, Woorden, Europese geschiedenis (Romeinen, protestantisme, aardappel), Nederlandse geschiedenis, internet, reizen, trivia, Goethe, Faust, Dornach, Peelrandbreuk, Keulen, West-Frankrijk, Tours, Legoland, Delft, Pruisen, bomen, Pomerol, rijkdom, Spartacus, moed, fabels, Reinaert, Timpetee, Grimm, liefde en macht, Marco Polo en de zijderoute, Machiavelli, wijn, oorlog, Napoleon, Willemsorde, Hiddink, diplomatie, hypocrisie, kool en de geit, de acomodador, Alexander de Grote, Diogones, Rembrandt, Istanbul, Madrid, Fouché, George Washington, Abraham Lincoln, Talleyrand, Chateaubriand, Ciccone, mormonen, Philips, Suske en Wiske, Confucius, vijf tibetanen, Sinister/Dextrous, Italiaanse naamwoord vervoegingen, Achternamen, Vermoeden van Poincare, rozenkranzen en nog veel meer. Eerste de breedte, dan de diepte. Schrijven verlost van het persoonlijke, legt zaken te ruste, maakt het leven helderder. […]
21 november 2007 op 22:01
Hoek Marnixstraat – Passeerdersstraat
Op de hoek van de Marnixstraat met de Passeerdersstraat is tegenwoordig het ouderenhuis Sint Bernardus gevestigd. In de 17de eeuw lag hier het bolwerk de Passeerder, later het bolwerk Osdorp genoemd. Het was een van de negentien fortificaties van de stadswal. Dit deel van de verdedigingsgordel van Amsterdam was in de jaren 1611-1613 gereed gekomen. Precies op deze plek stond een molen die Rembrandt twee keer heeft vastgelegd, in een tekening en in een ets.
Deze molen werd ‘De Kleine Stinkmolen’ genoemd. Hij stond op de tegenwoordige hoek Marnixstraat-Nieuwe Passeerdersstraat. De molen was eigendom van het Zeemleerbereidersgilde en werd gebruikt om gelooid leer zachter te maken door het met levertraan te bewerken. De naam van de molen dankte hij waarschijnlijk aan de stank die hierbij vrijkwam. Bij dit type molen, een zogenoemde ‘bovenkruier’, kon de kap worden gedraaid met behulp van een ’staartbalk’ en een ‘kruirad’. Rembrandt - zelf een molenaarszoon - heeft de onderdelen herkenbaar afgebeeld. Nog in de 17de eeuw heeft iemand achterop deze prent een zinnetje geschreven waarin deze molen foutief wordt aangezien voor een molen die in het bezit was van Rembrandts grootvader.