Archief november 2006

Afgelopen zaterdag was ik in proeflokaal ‘t Aepjen op de Zeedijk 1 in Amsterdam. Tegenover de Sint Olofskapel. In ‘t Aepjen schenken ze jenever van Wees. We waren op doortocht maar in de korte tijd kregen we veel te horen over Amsterdam en zijn geschiedenis.

Terloops wordt in het boek Zahir van Paulo Coelho een figuur opgevoerd die advocaat in litigeuze scheidingen is. En niemand die weet wat dat is. Gisteren was ik op een feestje in de kelder van het oude postgebouw aan de Oosterdokskade en daar was een man die van beroep sluiter was. Het had iets te maken met fraude in verzekeringen en enkel vijf mensen hebben dit beroep. Sluiter. De achternaam sluiter komt ook van een beroep. Een sluiter was een portier of een gevangenisbewaarder. Hij die iemand opsluit. En litigeuze scheidingen zijn scheidingen die uitgevochten worden voor de rechtbank.

Zijn er mensen die niet van muziek houden? Muziek is voor mij net zo ongrijpbaar als de liefde, de roem en de macht. Het zegt me niets en het zegt me alles. Ik kan het niet duidelijker maken dan dat. En dat is wel een gebrek als je het wil hebben over een aantal grote zangers. Tom Waits, Bram Vermeulen en Jacques Brel.

Eigenlijk wilde ik het even kort hebben over restaurant Stigter aan de ceintuurbaan in Amsterdam. Ik heb hier afgelopen dinsdag gegeten. Ik heb er wat foto’s gemaakt en die geven een aardig beeld. Ik at er een heerlijk stuk kabeljauw en deze vis is interessanter.

Bij de IKEA (Ingvar Kamprad Elmtaryd Agunnaryd) zagen we hele stapels kreeften en draken. In de vorm van kinderspeelgoed. Een grappig gezicht:

Het was weer zover. Elk jaar op de derde donderdag van November komt de Beaujolais Primeur op de markt. Dat is een wijntje uit de streek Bourgondië in Frankrijk. De druiven van het ras Gamay zijn slechts twee maanden ervoor geplukt en worden middels een speciaal procede versnelt omgezet tot wijn. De ene wijndrinker kan wel genieten van deze traditie, de ander vindt de wijn niet beter als alcoholisch druivensap. Feit is wel dat er elk 45 miljoen liter verkocht wordt. Zelf hou ik wel van dit soort marketing. Het geeft een mens houvast in de loop van een chaotisch jaar.

In de herfst sluiten ze De Groote Peel af want dan komen de trekvogels. Maar grote stukken zijn nog gewoon open. Het is duidelijk november, een bleek en kleurloos namiddaglicht. Een licht dat herinnert aan een gedicht van JC Bloem.

Toen ik deze week op bezoek was bij Wijnhuis Sauter in Bussum ben ik er achter gekomen dat een grote fles champagne van zes liter een Methusalem heet. En niet Magnum. Dat is een fles met een inhoud van anderhalve liter. De schaalgrote van de fles heeft niet het verwachte economische effect op de prijs. Ze worden steeds duurder omdat de productie van grote flessen erg duur is. Die flessen worden in kleine oplagen gemaakt en ze moeten erg sterk zijn om de druk van de fles te kunnen weerstaan.

Oftwel het Michelin-mannetje. Toen ik een reclame langs de A2 bij Den Bosch zag moest ik denken aan de tijd dat ik regelmatig in het Michelin House in Londen kwam voor mijn werk. Het Micheline House was het oude hoofdkantoor van Michelin en op de begane grond is nu een een restaurant gevestigd. De muren en de vloeren geven echter duidelijk de historie van het pand aan.

Ik was er nog nooit geweest. De Omval Amsterdam: Ingeklemd tussen weespertrekvaart en Amstel, doorsneden door de ringweg van Amsterdam herbergt dit gebied een uiteenlopend palet aan bestemmingen. Van Lost Boys tot Hells Angels. Op de fiets was dit toch wel een klein avontuur en toen de dag erna de drukkerij van PCM beschoten werd met een mortier was ik op een of andere manier niet verbaasd.