De herfst is laat maar je voelt hem nu toch echt naderen. Voor mij zijn kastanjes en langpootmuggen kenmerkend voor deze periode maar ik wacht al een week tevergeefs op een langpootmug die het huis invliegt en zich laat fotograferen. Dus niet. Dan maar een paar foto’s van mooie kastanjes voordat het alweer te laat is.

Langpootmuggen en het woord kastanje
En bij gebrek aan Langpootmuggen (waarvan de mannetjes maar enkele dagen schijnen te leven en alleen water drinken) wat meer achtergrond bij de kastanje. Het woord kastanje voert terug naar het Grieks. Zij zeiden er kastanon tegen wat zoveel betekende als noot uit Castana. Een plaats ergens in Griekenland. Maar die plaats blijkt zijn naam ontleend te hebben omdat er zoveel kastanjebomen waren. Vanaf daar ben ik, waarschijnlijk net als u, de draad kwijtgeraakt.

Marron, maronnie en de hete kastanjes
In het Frans heet de wilde kastanje châtaigne en de tamme marron. In Zwitserland maken ze in de herfst van de tamme kastanje een warme pasta genaamd marroni. Die pasta wordt dan op straat gemaakt en aangeboden. De tamme kastanjes kunnen natuurlijk ook gepoft worden zoals de aap en de kat deden in de fabel van Fontaine. De aap bracht de kat er met vleierij toe om voor hem de hete kastanjes uit het vuur te halen.

Marrons de l’Ardèche
En ik vond in de koelkast nog een tube Marrons de l’Ardèche die ik op mijn vakantie in de Ariège heb gekocht. Eigenlijk dacht ik een lokale specialiteit te hebben gekocht in dat winkeltje in Aulus-les-Bains maar ik besef me nu pas dat Ariège echt wat anders is dan de Ardèche. Ik heb een foto bijgevoegd van de tube boven op het boek van Mankell dat ik net gelezen heb: Hunde von Riga. Een matig boek.