Toen de agent dit zei klonk het zo aardig eigenlijk. Voor uw eigen veiligheid. Hij vroeg nog of ik een reden had om door rood te rijden en mijn zwak verweer over haast werd door hem sportief gepareerd met de mededeling dat ik alleen mijn naam op hoefde te geven en dat hij het dan wel op zich zou nemen om de rest van de bekeuring uit te schrijven. Dan kon ik toch nog redelijk op tijd op mijn afspraak verschijnen. Hij leek wel aardig maar hij had ook iets benepens die ijverige diender. Vijftig euro voor het op de fiets negeren van een rood licht (niet stoppen voor rood licht: driekleurig verkeerslicht). Jammer van het geld. Heel even vroeg ik me nog waar hij zo snel vandaan gekomen was op zijn scooter maar ik was hem alweer snel vergeten.

Fotobewijs: Laffe agent blijkt recidivist
Totdat ik dit voorval ter sprake bracht op een afspraak bij mijn nichtje en haar twee charmante huisgenoten. Een van de jongens had op een blog gelezen over een agent die ’s ochtends, verscholen achter een gebouw, op zijn scooter stond te wachten totdat iemand door rood zou rijden. En ze dan een boete van vijftig euro aansmeren. Wat een uitgesproken laffe manier om voor iemands veiligheid op te komen. Het was me even zeer zwaar te moede. Ik had er zelf last van toen ik mijn boek over de Zweedse inspecteur van politie Wallander las. Maar toen ik later het artikel op de blog van Walter van den Berg las deed me de foto en het verhaal van de zich verstoppende agent op scooter me ook wel weer erg lachen:

De rust zelve