Archief september 2006

Etymologisch gezien zijn deze twee woorden heel dichte familieleden. Effectief stamt echter van het voltooid deelwoord van efficere en efficiënt van het onvoltooide deelwoord van efficere. Ik weet natuurlijk niet hoe het met uw grammaticale kennis zit maar de mijne is minimaal. Ik maak het dus zo simpel mogelijk. Efficere is te herleiden tot ex-facere wat betekent uitdoen, afmaken.

Triviato’s. Oftewel foto’s met triviale verrassingen. Triviaal dat letterlijk drieweg oftewel driesprong betekent. Alledaags, algemeen toegankelijk. Wat dit met een driesprong te maken heeft is me niet duidelijk maar het zal wel iets triviaals zijn.

Reflecties en bespiegelingen zijn woorden met ruwweg dezelfde betekenis. Concreet betekent het iets wat weerkaats wordt en in een meer abstracte vorm is het een overpeinzing van een hoger onderwerp. Ik heb me geoefend in reflecties op een foto te vangen en dat effect lijkt al snel te leiden naar diepzinnigheid. De illusie van meerdere lagen, de suggestie van diepgang en het terugkaatsen van de fotograaf levert een zichtbare speling op die spanning opwekt.

De afgelopen weken was ik bezig. Geen trivia, geen weetjes en ook geen gebeurtenissen. Dus ga ik nu in beeld en tekst wat jeugdsentiment opdissen. De droom van elke zestienjarige jongeman. Zeker de droom van een jongeman die 15 kilometer van zijn middelbare school woont: een brommer. Of mobilette zoals ze bij ons genoemd werden (ik vraag me af of dit een bestaand woord is in de Nederlandse taal. De elektronische Dikke van Dale stopt met zoeken bij het woord mobile vulgus, het wispelturige volk).

Toen de agent dit zei klonk het zo aardig eigenlijk. Voor uw eigen veiligheid. Hij vroeg nog of ik een reden had om door rood te rijden en mijn zwak verweer over haast werd door hem sportief gepareerd met de mededeling dat ik alleen mijn naam op hoefde te geven en dat hij het dan wel op zich zou nemen om de rest van de bekeuring uit te schrijven. Dan kon ik toch nog redelijk op tijd op mijn afspraak verschijnen. Hij leek wel aardig maar hij had ook iets benepens die ijverige diender.

Ik was de afgelopen week voor mijn werk Zürich. Een nette maar wat stijve stad. Aan het meer van Zürich met de snelstromende rivier de Limmat. James Joyce en Thomas Mann schijnen er begraven te liggen maar die heb ik niet gevonden in nachtelijk Zürich. Wel de uitzichtstoren en panoramabar Jules Verne, restaurant Zeughauskeller, bar Nachtflug en disco X-tra.

Dooddoeners. De onbeholpen pleisters van de taal. Over een jaar lach je erom. Wat je er niet onder krijgt maakt je sterker. Maar zelfs een mooie zin van JC Bloem helpt niet tegen sommige beelden: alles is veel voor wie niet veel verwacht.