Archief juli 2006

Eigenlijk wilde ik al een tijdje schrijven over de Habsburger Keizer Karel de vijfde. Geboren in 1500 te Brugge en vorst over onder andere het Bourgondische rijk waar het huidige gebied van Nederland deel van uitmaakt. Later ook koning van Spanje en keizer van het Heilige Roomse Rijk. Hij was de zoon van Filips de Schone en Johanna de Waanzinnige. Pittige combinatie! Zelf heb ik hem lang verward met Keizer Karel de Grote alhoewel die toch 700 jaar vroeger leefde.

Ik ben nooit dol geweest op het eten van zeebewoners maar vooral de kreeften en krabben zijn mij zo vreemd dat ik ze eigenlijk altijd op een hoop heb gegooid. Samen met de garnaal. Maar ik wil me er toch wel even, uit nieuwsgierigheid en precisie, in verdiepen. Een krab behoort tot de kreeftachtigen en is wat ronder en platter. De krab onderscheid zich van de kreeft doordat hij zijwaarts loopt in plaats van vooruit (is me verteld). Ook heeft hij geen ogen in zijn kop maar staan ze op stokjes die aan zijn hoofd vastzitten. De krab is voor eters bekend als krabsalade. De kreeft is het dier dat je soms in visrestaurants ziet in een bak met water. Ze worden levend gehouden zodat ze vers gegeten kunnen worden en als je ze kookt worden ze rood.

Een tijd geleden schreef ik over Sint-Joris. Deze drakendoder is de beschermheilige van onder andere Engeland, Catalonië, de scouting en de kruisvaarders. Zijn vlag zag ik herkende ik opeens toen ik in de Alfa Romeo van mijn broer stapte. Een witte vlag met een rood kruis. Ik vond er dit over:

Het merk uit 1937 is goed voor enkele klassiekers: Ray Ban. Ik dacht altijd dat dit de naam van de schepper was maar het is Engels voor Stralenstopper. Geen vervelende lichtstralen met deze zonnebril. Het is dus ook niet Ray Ban en Ray Charles maar Ray Charles met een Ray-Ban. Tot 1999 was Ray-Ban een Amerikaans merk van Bausch & Lomb, daarna ging het over in de Italiaanse handen van Luxottica. Andere merken van dit Milanese bedrijf zijn Bulgari, DKNY, Chanel, Dolce&Gabbana en Versace.

Uitgaan en lekker eten. In Osdorp?

Afgelopen week was ik in een restaurant in Osdorp en het heet Opium. Het ligt in Osdorp aan de Sloterplas. Ik heb er alleen wat gedronken. Onder andere een heerlijk abdijbier van de Benedictijner monikken: een Affligem tripel. En er waren meer mensen die daar wel zin in hadden. Helaas ontbraken de bijbehorende glazen.

Waar ik wel gegeten heb en heel lekker gegeten was op Pont 13.

Heb me tot vandaag eigenlijk altijd afgevraagd wat er toch zo sterk is aan sterke werkwoorden. Sterke en zwakke werkwoorden. Deze begrippen hebben me altijd verward. En ik ben blijkbaar niet de enige want ook mijn dochter kon wel wat hulp gebruiken gezien het wat tegenvallende resultaat voor werkwoorden op de entreetoets (een voorbereiding op de CITO-toets in groep 8).

Toen ik laatst een dessert at met de overbekende besjes vroeg mijn gezelschap zich af wat het verschil is tussen een aalbes of een rode bes. En als een gezelschap zich dat hardop afvraagd word je zelf natuurlijk ook nieuwsgierig.

De grote trek naar het Zonnige Zuiden is weer begonnen en als je met de auto naar Italië wil moet je ergens de Alpen over. Normaal rijden de meeste mensen met een routeplan en maken ze zich nergens zorgen over. Door de perikelen rond de Gotthard-tunnel werd het opeens een actuele vraag: welke wegen leiden naar Italië?

Wat wordt toch precies bedoeld met verdeel en heers? Je hoort het vaak en zoals zovaak met gewone zaken verliest iets zijn betekenis. Ook dacht ik lang dat het heers en verdeel was! Zoals ik ook de begrippen eetlust opwekkend en de spijsvertering stimulerend door elkaar haal en zeg dat iets niet ondenkbeeldig is terwijl het niet ondenkbaar is.

Leuke naam toch? Een variant op het lieveheersbeestje. Het beestje van de lieve heer. Een oudere naam voor dit kevertje is Freyafugle. Vogel van de godin Freya, de godin die ook geeerd is met de naam voor de vrijdag. Toen de germanen gekerstend werden leek het een goed idee om het kevertje dan ook maar een andere naam te geven. En waarom niet.