Goudmantelboom, teleidoscoop en een onversmadelijke ortolaan
14 februari 2006
Een groot voordeel van schrijven voor een kritisch publiek is dat je kritiek krijgt! Zo kreeg ik kritiek over mijn artikel over de herontdekking van een stukje paradijs op aarde. Daarin vertel ik over de goudmantelboomkangoeroe en dat ik niet begrijp waarom het beest zo heet omdat ik via Google nergens een beschrijving over een goudmantelboom kan vinden. Mijn criticasters brachten terecht in dat het hier waarschijnlijk gaat om een boomkangeroe die een gouden mantel heeft. Nou is die gouden mantel wel een heel compliment voor dat wat sleetse gele haar van deze kangoeroe maar ik geloof het wel. En ook het beeld van een kangoeroe in een boom laat zich wat moeilijk vormen maar weegt toch sterker dan het ontbreken van het woord goudmantelboom. Grappig is ook dat dit woord inmiddels niet meer ontbreekt. Let ook even op de spellingsvout in kangoeroe.
Wonderlijke gasten (althans in naam)
Ik heb ook nog gezocht naar wat voer voor de critici. Dan mogen zo me ook uitleggen wat deze wonderlijke gasten zijn of doen:
Noordelijke boommiereneter
Negenbandgordeldier
Huidvliegers
Springspitsmuizen
Borstelstaartkangoeroerat
Beerkoeskoes
Varkenspootbuideldas
Spitsneusbuideldassen en kortneusbuideldassen
Slurfbuidelmuis
Kortneusbuideldassen
En deze maakt ook nog eens woordblind: Buideleekhoorns
Teleidoscoop
En dat het woord niet meer in Google ontbreekt is een overeenkomst met het woord teleidoscoop. Dat woord heb ik ook aan Google weten te voeren. De volgende stap is dat dit woord in Van Dale komt. Een kwestie van geduld.
De onversmadelijke ortolaan
Over Van Dale gesproken. Die zijn ook niet zonder humor. Ik moest al lachen om de beschrijving van een met uitsterven bedreigde goudmantelboomkangeroe die geen angst heeft voor mensen maar toen ik de beschrijving zocht van een ortolaan moest ik ook lachen:
gors met groengrijze kop, in Nederland als broedvogel praktisch uitgestorven (vroeger een lekkernij) (Emberiza hortulana)
Was deze ortolaan nu:
- vroeger een lekkernij en is hij daarom praktisch uitgestorven
- nog steeds een lekkernij maar was hij vroeger makkelijker te krijgen
- zijn de overgebleven exemplaren niet meer te eten
En hoe sterf je praktisch uit?
12 januari 2007 op 17:05
SITTARD (ANP) - Het aantal rivierdonderpadden, vissen met een prehistorisch uiterlijk, in het stroomgebied van Maas en Rijn is in enkele jaren explosief toegenomen. Dat meldde het waterschap Roer en Overmaas vrijdag.
Oorzaak van de opmars is de verbetering van de waterkwaliteit en de aanleg van vispassages langs de stuwwerken. Onderzoekers van onder meer de Universiteit in Nijmegen vergeleken de huidige rivierdonderpadden met oude, geprepareerde museumexemplaren om ook iets te kunnen zeggen over de soorten.
Het bleek tot ieders verbazing niet te gaan om de wettelijk beschermde soort Cottus gobio. Die bleek nergens in Nederland voor te komen. Wel vindt een explosieve vermenigvuldiging plaats van een kruising tussen twee andere soorten (Cottus rhenanus en Cottus perifretum).
Deze nieuwe gekruiste rivierdonderpad voelt zich thuis in zowel grote rivieren en open wateren, zoals het IJsselmeer, als in snelstromende beken.
12 februari 2007 op 9:47
Nog meer wonderlijke gasten: het beerdiertje.
Beerdiertjes behoren tot de zogenaamde ‘bijna-geleedpotigen’. Ze zijn microscopisch klein (tot 1 millimeter lang) en hebben een cilindrisch lichaam met vier paar ongelede pootjes met klauwtjes.
Beerdiertjes leven zowel in zee en zoet water als op het land. Ze staan bekend om hun vermogen om onder zeer extreme omstandigheden (temperatuur, druk, droogte), gedurende lange tijd te kunnen overleven. Volgens recent onderzoek omvat de groep ongeveer 760 soorten.
Lees meer over beerdiertjes, borstelwormen en oerplatwormen op Museumkennis:
http://www.museumkennis.nl/nnm.dossiers/museumkennis/i000316.html