Vrijheid in verplichting. Niets komt je aangewaaid. Predik soberheid. Blijf fietsen, eet minder dan nodig. Moraliserende verhalen hebben vaak een wat bittere werking. De fabel maakt het zoeter. Ik vond deze fabel van Ljev Tolstoj:

De twee paarden
Twee paarden droegen twee lasten. Het paard voorop liep goed, maar het achterste paard strompelde. De mannen laadden de last van het achterste paard over op het voorste paard. Toen ze alles hadden overgebracht, liep het achterste paard een stuk gemakkelijker, en het zei tegen het voorste paard: ‘Geploeter en gezweet! Hoe meer je je best doet, des te meer moet je doen.’ Toen ze bij een herberg aankwamen zei een van de mannen: ‘Waarom zou ik twee paarden te eten geven als ik alles op één paard vervoer? Ik kan beter al het voer aan het ene paard geven en het andere de keel doorsnijden. Dan heb ik nog een huid ook.’ En aldus deed hij.
Ljev Tolstoj, Fabels.

Zo hoorde ik Reinout Oerlemans afgelopen vrijdag in De wereld draait door zeggen tegen Matthijs van Nieuwkerk dat de lekkerste wijn op de meest rotsachtige grond gewonnen wordt. Dat programma is trouwens een heel erg goed gemaakt en interessant programma en zeker met zulke gasten!

John Milton, gespeeld door Al Pacino, roept in The Devil’s advocate dat je vooral met de metro moet blijven reizen en gewoon blijven. Dat is dus ook de moraal van dit verhaal.